Zoals bijna heel Nederland te kampen heeft met een hardnekkig griepvirus, zo kampen de dames van de Tarantella daar soms ook mee en uiteraard op momenten dat het niet goed uitkomt. Koningin Maxima was uitgenodigd op een evenement waar de dames zouden optreden. Vol zenuwen hadden Alieke en Hildegard zich voorbereidt op ‘Het Grote Optreden’.

Rampspoed diende zich aan, daags voor het optreden ontwikkelde zich bij Alieke een hardnekkige hoest waar de ramen in heel Duiven van stonden te trillen. Hildegard stond op dezelfde dag naast haar bed met een hoofd zo vol snot en bagger dat ze zich ziek moest melden bij haar collega op het werk. Hildegard attendeerde haar collega … je moet morgen optreden voor Maxima, je kan nu niet ziek zijn!! Grote hemel dacht Hildegard, ook dat nog!

In paniek belde Hildegard met Alieke. Het enigste wat Hildegard te horen kreeg was een groot hoestconcert waar de trommelvliezen van braken. Gelukkig was Hildegard door de snot en bagger in haar verstopte Eustachiusbuis zo doof als een kwartel geworden, anders had ze ook nog een audicien mogen bezoeken.

Dit gaat het niet worden hoestte Alieke. Nee, mij ook niet snotterde Hildegard. We moeten vervanging regelen. Maar hoe? Ik weet een goed plan zei Alieke. Kunnen onze heren niet voor ons in de plek gaan? Martin speelt elektrische gitaar maar wat weet Maxima daar nou van. Als we gewoon zeggen dat het een middeleeuwse gitaar is, is het toch prima? En Harm heb ik laatst horen zingen toen hij aan het verbouwen was in jullie huis zei Alieke. Die kan best een paar prachtige ballades ten gehore brengen. Aangezien het om een flinke som geld ging wat de dames zouden ontvangen voor het optreden stemden de heren gretig toe. Zo gezegd, zo gedaan.

Het optreden ging van start. De volgende dagen schoten de heren Harm en Martin zich in alle vroegte in de kleding van De Tarantella dames. Om het echter te laten lijken droegen ze beide een prachtige blonde pruik. Wat zagen ze er weelderig uit. Net de Tarantella dames. In het kasteel waar ze moesten zijn bereiden de heren zich geconcentreerd voor. Is er geen kabel voor mijn versterker vroeg Martin aan worstmaker Henk. Henk fronste zijn wenkbrauwen en bromde: dit is een historisch festijn heren … eh dames … Geen elektrisch gedoe hier op het kasteel! Er komt anders geen geluid uit mijn gitaar zei Martin in paniek. Harm had een hoop gedoe in de jurk van Hildegard. Het liefelijke hoofddoekje gleed telkens van zijn pruik af en als hij zich bukte om het op te rapen gleed de pruik van Harm zijn kale hoofd. De mensen die binnenkwamen zaten hem allemaal uit te lachten. We moeten beginnen hoor Martin zei Harm … Maar ik heb geen geluid zei Martin in paniek. Harm kwam met een plan en fluisterde Martin in het oor: je kent toch zeker wel het verhaal van de nieuwe kleding van de keizer? Ik verzin wel wat. Ga jij maar gewoon doen alsof je op je basgitaar speelt. Martin, vol vertrouwen dat het goed zou komen pakte zijn basgitaar.

Een cameraploeg van de NOS kwam het plein op en daarachter liep al glimlachend en wuivend Koningin Maxima. Martin en Harm waren meteen in het vizier van de cameraploeg. Zo heren, ehh dames vroeg de reporter. En wat zijn dit voor instrumenten? Harm vertelde: wij zijn Muziekgroep de Tarantella en maken hele speciale muziek. Zo bijzonder, ieder die onze muziek niet kan horen is verschrikkelijk dom. Dus u begrijpt, deze muziek is echt bedoelt voor hele slimme mensen. De reporter die overkwam als een zelfingenomen baasje en niet graag geconfronteerd te willen worden met zijn tekortkomingen zei: dat is inderdaad heel speciaal, laat wat horen!

Martin pakte zijn basgitaar en Harm zong de mooiste ballades over zijn zieke vrouw thuis … Tenminste dat zeiden de heren tegen de reporter. In werkelijkheid hoorde je helemaal niets. Je zag alleen de vingers van Martin over de snaren glijden en Harm die zijn mond open en dicht deed. Er kwam alleen geen geluid uit. Iedereen op het plein was muisstil en stond ademloos te luisteren. Toen het afgelopen was maakte Harm en Martin een diepe buiging voor koningin Maxima en begon het publie te applaudisseren. Bravo, Bis klonk het vanuit het publiek. Prachtig zei de reporter van NOS. Maxima was in tranen geroerd: heel mooi heren Tarantella’s. Ik heb nog nooit zulke verstilde muziek gehoord. En weg was ze. Je zag haar vertwijfelend denken: ik ga vanavond aan Koning Willie vragen of ik een beetje dom ben? Henk de worstmaker stond er hoofdschuddend bij te kijken en zei tegen collega mandenvlechter Johan: wat een stelletje oplichters die twee!

Opgelucht gingen Martin en Harm een biertje halen bij worstmaker Henk. Harm, altijd in voor een lekkere kom bonensoep van Henk zei; Henk geef mij een kommetje van die heerlijke soep en graag met veel worst erin, niet zo zuinig he? En tegen Martin: wij hebben een overwinning te vieren na zo’n mooi concert voor onze Koningin waarop Martin zei: dat doen die dames ons niet na met hun gepruts en gepingel … Voordat Henk de soep over de hoofden van Harm en Martin wilde gooien kwam een klein jongetje met zijn vader op Harm en Martin af. Ze speelden helemaal niet papa, je hoorde helemaal niets.

Precies zei Henk de worstmaker. Kinderen en dwazen spreken altijd de waarheid! Hier met die soep praatjesmakers die jullie zijn! Harm verslikte zich in zijn biertje en Martin zei benauwd: ik geloof dat we zo maar eens moeten inpakken. De heren hadden niet eens tijd om hun biezen te pakken want een woedende menigte kwam op de echtelieden van de Tarantella dames af.

Badend in het zweet werd Alieke wakker. Ze keek om zich heen. Gelukkig een droom.
Muzikanten kunnen soms raar dromen …