hertog-janJuist ja, in deze donkere dagen voor midwinter is een griezelverhaal wel op zijn plek.
We maken soms heel wat mee, soms te veel als middeleeuwse muzikanten….

Het begon allemaal op Kasteel Hernen, na een middeleeuws festijn net voor sluitingstijd.
Kasteel beheerder Bart had niet goed opgelet, na het uitzwaaien van de re- en actors sloot hij de deuren en ging naar huis. Niet wetende dat de dames van Muziekgroep de Tarantella zich nog in het kasteel bevonden. De mensen van Den Olde Nyver hadden nog tegen Bart gezegd: vreemd dat de dames van de Tarantella er zomaar vandoor zijn gegaan. Dat zijn we niet van hen gewend. Weet je zeker dat ze niet meer in het kasteel zijn?  Inmiddels kennen we Hildegard zo langzamerhand wel. Alieke spoorde haar aan: ehh… Hildegard het festijn is voorbij je mag stoppen met harpspelen! Uiteraard hoorde ze weer niets en helemaal in de engelgloria van haar harpspel.

Alieke besloot haar spullen in te pakken met de gedachte: dan laat ik Hildegard hier maar achter …
Ze liep naar de uitgang, verrek … dicht …
Ze liep naar de andere uitgang … ook dicht …
Terug naar de kasteelzaal waar Hildegard nog bezig was met de laatste slot akkoorden…
We mogen hier slapen vannacht vrees ik zei Alieke …
Alles zit potdicht, Bart is al naar huis en ik krijg die deur met geen mogelijkheid open …
Hildegard schrok wakker: abrupt stopte ze met harpspelen en riep in paniek: Slapen, hier?
Geen douche en geen Facebook? No way, je hebt vast en zeker niet goed gekeken! Hildegard liep heel het kasteel door en rammelde aan alle deuren maar alles zat potdicht.
Alieke pakte haar mobiel: batterij leeg …
Hildegard zocht naar haar mobiel, maar die had ze in de auto laten liggen …
Ten einde raad besloten de dames van Tarantella zich erbij neer te leggen. De echtgenoten zouden vast en zeker alarm gaan slaan, tenminste … dat dachten ze …
Echter, dat was ijdele hoop …

Martin, de verloofde van Alieke was thuis ineens overvallen door een diepe slaap en het leek er niet op dat hij voor morgenochtend wakker zou worden …
Harm, de nooit-drinkende echtgenoot van Hildegard had uit nieuwsgierigheid voor het eerst in zijn leven iets te diep in het zondagse glaasje gekeken en lag met kat Moos stomdronken op de bank …
Nee, beide heren zouden hun geliefdes niet gauw missen, dat was duidelijk.
Gelukkig was Kasteel Hernen in het rijke bezit van een kasteelwinkeltje met biologische streekproducten en opende Alieke en Hildegard een fles Gelders wijntje.
Nou, op onze verlossing dan maar proosden Alieke en Hildegard,  nog steeds in de hoop dat ze voor twaalf uur middennacht wel thuis zouden zijn …
Echter het werd acht uur, negen uur, tien uur, elf uur, twaalf uur middennacht en nog steeds geen gealarmeerde mensen, Bart de kasteel beheerder of bezorgde echtgenoten buiten te bekennen.
Alieke vond het geweldig allemaal en ging op een aantal schapenvachten liggen.
Hildegard raakte lichtelijk in paniek: we kunnen hier toch geen hele nacht blijven? Het is koud en ik moet morgen nog werken? Hoe leg ik dit morgen uit aan mijn leidinggevende, ze ziet mij al aankomen met mijn verhalen!
Ga nu maar slapen, ze gaan ons vast en zeker wel missen zei Alieke en weg was ze … in dromenland…

Hildegard zat te woelen en te woelen en kreeg de slaap maar niet te pakken.
Verdorie, ze moest ook nog naar de WC. In haar eentje liep Hildegard de trap af en liep naar de WC verder op in de kasteel gangen.
Toen ze terug kwam kreeg ze de schrik van haar leven: een schimmig persoon zat achter Hildegard haar harp. Het was een man met middeleeuwse kleding aan en een barret op zijn hoofd.
Naast hem had hij een glas bier staan van het biermerk Hertog Jan.
Alieke was inmiddels wakker geworden van het gepingel op Hildegard haar harp en keek met grote ogen naar de man.
Ha, nu heb ik jullie goed te grazen krijste de man de dames van de Tarantella toe … mij in jullie acts zo te kakken zetten!!!

Alieke zei: hoe bedoelt u?
Nou, die act over Hertog Jan met die nonnetjes waar ik mijn oog niet van af kan houden en dat zij daar, hij wees naar Hildegard: mij zo voor het trouwaltaar laat staan. Dat pik ik niet en ik neem wraak!
Hildegard die nog steeds met grote ogen naar de man stond te kijken zei: u bent toch geen Hertog Jan?
Ja, zei het spook, ik ben die Hertog Jan die jij voor het altaar liet staan. En ik ga nu op je harp spelen, flapdrol! Ondertussen zat Hertog Jan op Hildegard haar harp te pingelen en het was geen gehoor …
Afblijven zei Hildegard, die harp is geen speelgoed voor dronkaards! En er ontstond een trek en duwpartij tussen Hertog Jan en Hildegard om de harp. Echter de harp kreeg Hildegard niet terug.
Alieke probeerde inmiddels met haar draailieren ervan tussen te gaan, maar ook die werden haar afhandig genomen door Hertog Jan in de hitte van de strijd. Zo, die zijn nu ook van mij! En Hertog Jan begon heel hard te lachen. Met lede ogen moesten Alieke en Hildegard toezien hoe Hertog Jan met harp en draailieren vertrok door de gangen van het kasteel.

Ho, wacht eens even zei Alieke, voordat je vertrekt wil ik eerst jou even uitleggen hoe je de draailier moet stemmen en hoe je erop moet spelen!
Ja, datzelfde geldt voor de harp zei Hildegard lichtelijk in paniek…
Je wilt toch niet dat je verjaagd wordt uit het spokenland omdat je geen geluid uit onze instrumenten kunt krijgen zei Alieke tegen Hertog Jan?
Nee, zeker niet zei Hertog Jan. En weer begon Hertog Jan heel vals te schaterlachen en zei. Ha, ha, ha, zie die Tarantella dames daar nu zo sip staan te kijken, ze zullen nooit meer muziek gaan maken … hahaha … Vooruit Alieke, geef mij maar draailierles, maar dan zijn de instrumenten wel van mij dreigde Hertog Jan, want ik wil nog veel vrouwen in het hiernamaals versieren met mooie muziek! Alieke begon Hertog Jan te onderwijzen hoe ze de draailier moest stemmen en moest harsen, watjes moest leggen om de snaren … dat is het voordeel … Een draailier is erg ingewikkeld en Hertog Jan was niet zo snel van begrip. De hersens van Hildegard draaide inmiddels op volle toeren met maar 1 vraag: hoe krijg je, je instrument terug van een spook?
Ineens had Hildegard een plan. Ze ging voor Alieke en Hertog Jan staan en zei: stop maar Alieke, dit heeft geen zin. Die man is a-muzikaal, ik krijg gewoon medelijden met al die mensen in het hiernamaals! Hertog Jan werd ontzettend boos: jij vind mij niet muzikaal? Nee, het is geen gehoor. Kattengejank, mijn rode kater Japie kan dat beter snauwde Hildegard Hertog Jan toe … Hertog Jan was diep beledigd. Alieke keek Hildegard kwaad aan: zo krijgen we nooit onze instrumenten terug versprak ze zichzelf … Hertog Jan werd nog kwader: stelletje sukkels van een vrouwen, jullie proberen mij een loer te draaien en boos pakte hij de instrumenten en liep weg. Even later hoorde Hildegard en Alieke een oorverdovend lawaai. Hertog Jan was gevallen met de instrumenten en lag op de grond. Auw, auw … help mij toch overeind!

Alieke, medelievend als altijd wilde toesnellen maar Hildegard hield haar tegen: nee, alleen als we onze instrumenten terug krijgen? Wat moet ik met dat blauwe been riep Hertog Jan? Hildegard keek naar zijn onderbeen… Een verpleegkundige heeft nu eenmaal een eed afgelegd: voor vriend en vijand, mens of eh spook, je zult in nood moet je helpen . Oh, dat sterft vanzelf wel af zei Hildegard. Hertog Jan begon heel hard te jammeren. Wat moet ik zonder been … ! Terug mijn harp zei Hildegard boos. Het had geen zin. Hertog Jan bleef zich vastklampen aan de instrumenten en ondertussen jammerend omdat zijn been pijn deed. Zullen we een rustgevend liedje voor hem spelen zei Alieke? Alieke pakte de psalter en begon La Biche Blanche te spelen. Hildegard nam haar wijkverpleegkundige verantwoording en verbond ondertussen het been van Hertog Jan. Niet teveel drinken ingevolge, anders blijf je zere benen houden adviseerde Hildegard Hertog Jan. Hertog Jan zat ondertussen met glimmende oogjes naar het psalterspel van Alieke te luisteren en Hildegard wist haar harp weer bemachtigen en sloeg de akkoorden aan. Een traan rolde over Hertog Jan zijn wangen. Bedankt dames, hier terug jullie instrumenten, ze horen bij jullie en maak nog meer verhalen over mij en vooral: koop Hertog Jan bier voor jullie mannen. En zoef weg was Hertog Jan ….

Alieke en Hildegard zaten met open mond elkaar aan te staren … De kerkklok buiten sloeg 6.00 uur.
Hildegard en Alieke besloten om nog maar een fles wijn open te trekken …

Later op de ochtend ontwaakte Martin in Duiven, hij keek om zich heen: is Alieke nog niet thuis?
In paniek belde hij met Zwolle, Harm nam de telefoon op: Nee, verrek … nu je het zegt Hildegard is ook nog niet thuis.
Nog nadronken sloegen de heren eindelijk alarm. Bart werd uit bed gebeld.

Bart spoedde zich naar het Kasteel en trof daar Alieke en Hildegard luidkeels zingend aan:
Toen den Hertog Jan kwam varen!!!